Τι είναι το Λέμφωμα Hodgkin

Συμπτώματα και διάγνωση

Συμπτώματα

Οι ασθενείς με ΛΧ μπορεί να εμφανίζουν κάποια από τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • Διογκωμένους λεμφαδένες: Από τα πιο κοινά συμπτώματα του ΛΧ είναι η ανώδυνη διόγκωση ενός ή περισσότερων λεμφαδένων, ή λεμφαδενοπάθεια. Οι αδένες μπορεί να εμφανίζονται ελαστικοί και πρησμένοι. Οι αδένες του λαιμού και της μασχάλης είναι οι συχνότερα εμπλεκόμενοι (80-90% των περιπτώσεων, κατά μ.ο.). Οι λεμφαδένες του στήθους επηρεάζονται συχνά και μπορούν να παρατηρηθούν σε ακτινογραφία θώρακος.
  • Φαγούρα στο δέρμα.
  • Νυχτερινή εφίδρωση.
  • Ανεξήγητη απώλεια βάρους.
  • χαμηλού βαθμού πυρετό
  • νυχτερινές εφιδρώσεις
  • φαγούρα στο δέρμα
  • Σπληνομεγαλία: η διόγκωση του σπλήνα εμφανίζεται περίπου στο 30% των ατόμων με ΛΧ. Ωστόσο, η διόγκωση είναι σπανίως μαζική και το μέγεθος του σπλήνα μπορεί να κυμαίνεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
  • Ηπατομεγαλία: η διόγκωση του ήπατος, λόγω της συμμετοχής του, είναι παρούσα στο 5% των περιπτώσεων.
  • Ηπατοσπληνομεγαλία: η διόγκωση τόσο του ήπατος όσο και του σπλήνα που προκαλείται από την ίδια ασθένεια.

Πιο σπάνια μπορεί να εμφανιστούν

  • Πόνος που ακολουθεί την κατανάλωση αλκοόλ
  • Οσφυαλγία: απροσδιόριστη οσφυαλγία
  • Ερυθρού χρώματος κηλίδες στο δέρμα, εύκολη αιμορραγία

Διάγνωση

Το Λεμφωμα Hodgkin πρέπει να διαχωρίζεται από τις μη καρκινικές αιτίες διόγκωσης των λεμφαδένων (όπως διάφορες λοιμώξεις) και από άλλους τύπους καρκίνου.

Οριστική διάγνωση γίνεται με βιοψία λεμφαδένων. Πραγματοποιούνται επίσης εξετάσεις αίματος για να αξιολογηθεί η λειτουργία των κύριων οργάνων καθώς και η ασφάλεια για χημειοθεραπεία. Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μικρών καταθέσεων που δεν παρουσιάζονται στην αξονική τομογραφία.

Το Κλασικό Λέμφωμα Hodgkin (εξαιρουμένων των οζωδών λεμφοκυττάρων που κυριαρχούν στο λέμφωμα του Hodgkin) μπορεί να υποταξινομηθεί σε 4 παθολογικούς υποτύπους με βάση τη μορφολογία των κυττάρων και τη βιοψία δείγματος λεμφαδένα.

  • Οζώδες Σκληρυντικό
    • Είναι ο πιο κοινός υπότυπος και χαρακτηρίζεται από μεγάλα οζίδια όγκων που εμφανίζουν διασκορπισμένα κλασικά κύτταρα RS
  • Υπότυπος Μικτής Κυτταρικότητας
    • Ένας κοινός υπότυπος που χαρακτηρίζεται από πολυάριθμα κλασικά κύτταρα RS αναμειγμένα με πολυάριθμα φλεγμονώδη κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων και λεμφοκυττάρων
  • Υπότυπος πλούσιος σε λεμφοκύτταρα
    • Ένας σπάνιος υπότυπος που εμφανίζει πολλά γνωρίσματα που μπορεί να προκαλέσουν διαγνωστική σύγχυση με το οζώδες λεμφοκυτταρικό με κυρίαρχα β-κύτταρα μη-Hodgkin λεμφώματος.
  • Υπότυπος με λεμφοκυτταρική απογύμνωση ή απουσία λεμφοκυττάρων.
    • Ένας σπάνιος υπότυπος που χαρακτηρίζεται από μεγάλο αριθμό συχνά πλειόμορφων κυττάρων RS με λίγα μόνο αντιδραστικά λεμφοκύτταρα. Συγχέεται εύκολα με το διάχυτο λέμφωμα από μεγαλοκύτταρα

Στάδια

Η σταδιοποίηση είναι η ίδια και για τα Hodgkin και για τα μη-Hodgkin λεμφώματα.

Μετά τη διάγνωση ακολουθεί η διαδικασία της σταδιοποίησης:  μία σειρά από δοκιμές και διαδικασίες θα καθορίσουν ποιες περιοχές του σώματός έχουν προσβληθεί από το λέμφωμα. Οι διαδικασίες αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν τεκμηρίωση της ιστολογίας τους, κλινική εξέταση, εξετάσεις αίματος, ακτινογραφίες στήθους με ακτίνες Χ, αξονική τομογραφία (CT) /τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET scan) /μαγνητική τομογραφία (MRI) θώρακα, κοιλίας και λεκάνης, και συνήθως βιοψία του μυελού των οστών.

Βάσει αυτής της σταδιοποίησης, ο ασθενής θα ταξινομηθεί σύμφωνα με ταξινόμηση σταδίου (το σύστημα ταξινόμησης σταδίου Ann Arbor είναι κοινό):

  • Στάδιο Ι εντόπιση σε μία μόνο περιοχή λεμφαδένων (Ι) (κυρίως η περιοχή του τραχήλου) ή ενός εξωλεμφαδενικού χώρου (ΙΕ).
  • Στάδιο ΙΙ εντόπιση σε δύο η περισσότερων περιοχών λεμφαδένων από την ίδια πλευρά του διαφράγματος (ΙΙ) ή μίας περιοχής λεμφαδένων και ενός παρακείμενου εξωλεμφαδενικού χώρου (IIΕ).
  • Στάδιο ΙΙΙ εντόπιση σε περιοχές λεμφαδένων και από τις δύο πλευρές του διαφράγματος, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει τον σπλήνα (ΙΙΙS) ή/και περιορισμένων παρακείμενων εξωλεμφαδενικών οργάνων ή χώρων (ΙΙΙ,Ε IIIES)
  • Στάδιο ΙV εντόπιση σε ενα ή περισσότερα εξωλεμφαδενικά οργάνα.

Θεραπευτικές Επιλογές

Το λέμφωμα Hodgkin μπορεί να θεραπευτεί με ακτινοβολία, χημειοθεραπεία ή μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων.Η επιλογή της θεραπείας γίνεται ανάλογα με την ηλικία και το φύλο του ασθενούς το στάδιο και  τον υπότυπο της νόσου

Σε κάθε περίπτωση, ο ειδικός Ιατρός Αιματολόγος θα επιλέξει και θα προτείνει τη κατάλληλη θεραπευτική αγωγή

Ποιος βρίσκεται σε κίνδυνο για NHL (προφίλ του ασθενούς)

Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

  • Φύλο: αρρέν
  • Ηλικία: 15-40 και 55+
  • Οικογενειακό ιστορικό
  • Ιστορικό λοιμώδους μονοπυρήνωσης ή μόλυνσης από τον ιστό Epstein-Barr, έναν αιτιολογικό παράγοντα της μονοπυρήνωσης
  • Εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένης της μόλυνσης από τον ιό HIV ή της παρουσίας του AIDS
  • Παρατεταμένη χρήση της ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης
  • Έκθεση σε τοξίνες
Ανοιχτή ημερίδα γιόγκα
Εγγραφή στο κανάλι ΥοuTube