Τι είναι το μη-Hodgkin Λέμφωμα

Συμπτώματα και διάγνωση

Το μη-Hodgkin λέμφωμα γενικά ταξινομείται σε δύο ομάδες (επιθετικό και βραδείας εξέλιξης) οι οποίες έχουν σημαντικά διαφορετική πρόγνωση και, επομένως, αντιμετωπίζονται με διαφορετικές θεραπευτικές στρατηγικές:

  • Τα επιθετικά (ενδιάμεσου/ υψηλού βαθμού) λεμφώματα διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται γρήγορα στο σώμα και, αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, μπορεί να αποβούν θανατηφόρα μέσα σε έξι μήνες. Αν αντιμετωπιστούν, η διάμεση επιβίωση των ασθενών με επιθετικό μη-Hodgkin λέμφωμα είναι πέντε έτη, ενώ 30-40% των ασθενών επιτυγχάνουν ίαση. Οι ασθενείς που διαγιγνώσκονται και λαμβάνουν θεραπεία στα πρώιμα στάδια της επιθετικής νόσου έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ίαση και λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν όψιμες υποτροπές. Επειδή η ίαση είναι εφικτή, οι θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι πιο επιθετικές.
  • Τα βραδείας εξέλιξης (χαμηλού βαθμού) λεμφώματα διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται αργά στο σώμα, γεγονός που δυσχεραίνει την αρχική διάγνωση. Οι ασθενείς μπορεί να ζήσουν πολλά χρόνια με τη νόσο, αλλά, αντίθετα με ότι συμβαίνει με το επιθετικό μη-Hodgkin λεμφωμα, οι κλασικές θεραπείες δεν επιτυγχάνουν ίαση της νόσου. Γενικά, οι ασθενείς εμφανίζουν υψηλά ποσοστά ανταπόκρισης με τον πρώτο κύκλο θεραπείας, αλλά στον τύπο αυτό αναμένεται ότι θα εμφανίσουν υποτροπές του καρκίνου.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα του μη-Hodgkin λεμφώματος περιλαμβάνουν

  • διόγκωση λεμφαδένων (στον αυχένα, τις μασχάλες ή τη βουβωνική χώρα),
  • βήχα
  • δύσπνοια
  • ανεξήγητη απώλεια βάρους
  • πυρετό
  • υπερβολική εφίδρωση (ιδίως τη νύχτα)
  • κνησμό

Τα συμπτώματα αυτά, ωστόσο, μπορεί να είναι επίσης σημεία μη καρκινικών προβλημάτων, για παράδειγμα λοιμώξεων.

Δεν υπάρχουν διαγνωστικές μέθοδοι για την πρώιμη ανίχνευση του μη-Hodgkin λεμφώματος και, αν τα συμπτώματα αυτά επιμένουν, απαιτείται επίσκεψη σε ιατρό.

Στάδιο

Υπάρχουν τέσσερα στάδια μη-Hodgkin λεμφώματος, σύμφωνα με την Ταξινόμηση Ann Arbor, τα οποία περιγράφουν πού έχει εξαπλωθεί ο καρκίνος στο σώμα. Το στάδιο Ι αποτελεί το αρχικό στάδιο της νόσου, ενώ το στάδιο ΙV το πιο προχωρημένο.:

  • Στάδιο I: Περιλαμβάνει μία μόνο περιοχή, συχνά ένα μεμονωμένο λεμφαδένα και την περιοχή που τον περιβάλλει. Κατά κανόνα, δεν υπάρχουν συμπτώματα.
  • Στάδιο II: Περιλαμβάνει περισσότερες από μία περιοχές με προσβεβλημένους λεμφαδένες στη μια πλευρά του διαφράγματος ή μια περιοχή με προσβεβλημένο λεμφαδένα συν μια γειτονική περιοχή ή ένα όργανο.
  • Στάδιο III: Περιλαμβάνει περιοχές με προσβεβλημένους λεμφαδένες και στις δύο πλευρές του διαφράγματος και ένα όργανο ή μια περιοχή κοντά στους λεμφαδένες, στον σπλήνα ή άλλο όργανο ή περιοχή.
  • Στάδιο IV: Περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα προσβεβλημένα όργανα και τον μυελό των οστών ή το δέρμα.

Όγκος: Οι όγκοι που είναι μεγάλοι σε μέγεθος (διάμετρος >7 cm ή >10 cm) ονομάζονται ογκώδη νεοπλάσματα ή ογκώδεις νόσοι.

Θεραπευτικές Επιλογές

Οι σημερινές θεραπείες για το μη-Hodgkin λέμφωμα περιλαμβάνουν την τακτική της «αναμονής και παρακολούθησης» για τους ασθενείς με προχωρημένη νόσο χωρίς συμπτώματα, χημειοθεραπεία, θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα, ακτινοβολία, βιολογικές θεραπείες και μεταμόσχευση μυελού των οστών. Ο τύπος θεραπείας που θα συστήσει ο ιατρός εξαρτάται από τους εξής τρεις κρίσιμους παράγοντες:

  • Οι στόχοι της θεραπείας του λεμφώματος μη-Hodgkin διαφέρουν για κάθε ασθενή και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, καθώς υπάρχουν πάνω από 30 τύποι της νόσου
  • Οι ασθενείς με μη-Hodgkin λέμφωμα υποβάλλονται σε μια σειρά εξετάσεων, έτσι ώστε οι ιατροί να καθορίσουν τον τύπο του λεμφώματος και το στάδιο της νόσου
  • Υπάρχουν διαφορετικές θεραπευτικές επιλογές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η χημειοθεραπεία, η θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα και η ακτινοθεραπεία
  • Ορισμένοι ασθενείς χωρίς συμπτώματα ακολουθούν την τακτική του «παρακολουθώ και περιμένω»
  • Είτε ένας ασθενής έχει βραδείας εξέλιξης είτε επιθετικό λέμφωμα μη Hodgkin, το στάδιο της νόσου επηρεάζει την θεραπεία που χορηγείται
  • Το κατα πόσο ένας ασθενής έχει βραδείας εξέλιξης είτε επιθετικό λέμφωμα μη Hodgkin, επηρεάζει την θεραπεία που χορηγείται
  • Η θεραπεία επηρεάζεται επίσης από το αν η νόσος βρίσκεται σε προχωρημένο ή πρώιμο στάδιο της ανάπτυξής της

Ποιος βρίσκεται σε κίνδυνο για NHL (προφίλ του ασθενούς)

Τα αιτιατου μη-Hodgkin λεμφώματος παραμένουν  άγνωστα. Ωστόσο, οι έρευνες έχουν επικεντρωθεί σε ορισμένους παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη λεμφώματος, όπως:

  • οικογενειακό ιστορικό NHL
  • ύπαρξη αυτοάνοσης νόσου
  • μεταμόσχευση οργάνου
  • έκθεση σε χημικά όπως λιπάσματα, φυτοφάρμακα, ή οργανικούς διαλύτες για μια μακρά περίοδο
  • μόλυνση με ιούς, όπως ο ιός Epstein-Barr, ο ανθρώπινος Τ-λεμφοτροπικός ιός τύπου 1 (HTLV-1), ο ιός HIV / AIDS, ο ιός ηπατίτιδας C ή με ορισμένα βακτηρίδια, όπως το Η-pylori.

Η επίπτωση του μη-Hodgkin λεμφώματος έχει αυξηθεί κατά 80% από τις αρχές της δεκαετίας του 1970

Ανοιχτή ημερίδα γιόγκα
Εγγραφή στο κανάλι ΥοuTube